De integratie van moslims in Europese samenlevingen is niet mogelijk

In februari 2006 deed de Mohammed-cartooncrisis de wereld schudden en maakte heel Europa attent op de overduidelijke integratieproblemen met de moslims. Vooral Denemarken werd gedwongen het mislukken van de integratie openlijk te accepteren. Precies twee jaar later braken er in Kopenhagen en andere Deense steden opnieuw relletjes uit, omdat alle grote Deense kranten de Mohammed-cartoons opnieuw hadden gepubliceerd.

Op dit moment maken moslims 70% van de gevangenen in de Kopenhaagse jeugdgevangenis uit. Zijn deze geweldsuitbarstingen en de algemene tendens van de moslims tot geweld nu toeval of bestaat er een rechtstreekse samenhang?

In februari 2009 publiceerde de Deense psycholoog Nicolai Sennels een boek met de titel ”Onder criminele moslims. De ervaringen van een psycholoog in Kopenhagen.” In het boek belicht Nicolai Sennels de islamitische cultuur en haar instelling met betrekking tot woede en andere gevoelens vanuit psychologisch oogpunt. Zijn onderzoeken zijn gebaseerd op honderden therapiegesprekken met ongeveer 150 jonge moslims in de Kopenhaagse jeugdgevangenis. De website www.europenews.dk sprak met de auteur over zijn boek en de consequenties voor de integratie van moslims in Europa.

EuropeNews: Nicolai Sennels, hoe kwam u op het idee om een boek over criminele moslims in Denemarken te schrijven?

Nicolai Sennels: Het begon in februari 2008, toen ik op een conferentie in Kopenhagen als enige psycholoog van een jeugdgevangenis een voordracht hield. Ik sprak er over dat de culturele achtergrond van migranten een beslissende invloed op hun integratiekansen en hun instelling ten opzichte van misdaad en religie heeft. Ik benadrukte daarbij dat moslims het extreem moeilijk, zo niet onmogelijk, vinden om in Denemarken te leven.

Deze uitlatingen leidden tot hevig verzet van politici en van mijn chef. Ik was daar heel verbaasd over, omdat het me duidelijk leek dat sommige culturen gewoon beter bij de Europese passen dan andere. Overal wordt krampachtig geprobeerd de moslims te integreren, maar al deze pogingen blijken zonder succes te blijven. Volgens de Deense politie en het bureau voor de statistiek wordt 70% van de misdaden in de Deense hoofdstad door moslims gepleegd. Onze nationale bank publiceerde kortgeleden een studie, volgens welke iedere islamitische migrant gemiddeld meer dan twee miljoen Deense Kronen
(ca. € 300.000, -) aan steun door de staat kost, alleen al veroorzaakt door hun geringe deelname op de arbeidsmarkt. Bovendien krijgen ze veel meer steun van onze sociale staat voor werklozen: de kosten voor vertalers, aparte lesuren op school – daarbij kan 64% van de kinderen van islamitische ouders na tien jaar onderwijs nog niet eens goed lezen en schrijven – maatschappelijk werkers en natuurlijk meer politie.


Mijn uitlatingen leidden tot een beschikking, die mij het onder bedreiging met ontslag verbood deze te herhalen. Als men de Deense instanties volgt, is het dus toegestaan om te zeggen dat de ernstige problemen van de moslims door armoede, de media, de politie, de politici of in het algemeen door de Denen zouden worden veroorzaakt. Wat men echter definitief niet mag, is ten eerste de culturele achtergrond van de migranten ter discussie te stellen en ten tweede op de eigen verantwoordelijkheid van de migranten voor hun integratie te wijzen.

EuropeNews: Wat waren achtereenvolgens de reacties op uw boek in Denemarken?

Nicolai Sennels: Over het boek werd al voor zijn publicatie in februari 2009 heftig gediscussieerd. Een van de grootste Deense kranten bracht het op de voorpagina en ik discussieerde op de radio en de televisie met politici en andere deskundigen. De eerste oplage van het boek was al na drie weken uitverkocht.

Sindsdien zijn er enkele veranderingen opgetreden in de Deense integratiepolitiek, die beïnvloed lijken te zijn door mijn boek. Ik denk dat de brede discussie van mijn stellingen laat zien dat er gewoon een beter begrip van de invloed van de islamitische cultuur op de integratie noodzakelijk is.

De bekende politicus Naser Khader, moslim en auteur van de bestseller ”Eer en Schande”, recenseerde mijn boek en omschreef het als ”verplichte lectuur voor leraren, studenten en maatschappelijk werkers”. ”Jyllands-Posten”, de moedige krant die als eerste de Mohammed-cartoons had gepubliceerd, noemde het boek ”een stuk pionierswerk op dat gebied”.

EuropeNews: Laat u ons eens een blik in uw boek werpen. U heeft het over de vier mythen van de integratie. De eerste luidt dat culturele verschillen van immigranten geen rol zouden spelen.

Nicolai Sennels: Tijdens mijn werk in de jeugdgevangenis werd het me duidelijk dat moslims heel andere behoeftes met betrekking tot maatschappelijk werk hebben dan Denen en andere mensen uit niet-islamitische landen. Aan deze verschillen zou meer aandacht moeten worden besteed en vooral de psychologie moet hier meer onderzoek naar doen, zodat er een effectievere sociale politiek ontwikkeld kan worden.

Ik ben het helemaal met mijn critici eens dat sociale en persoonlijke problemen zowel bij moslims als bij westerlingen tot asociaal gedrag zouden kunnen leiden. Maar onder moslims is het percentage asociaal en antidemocratisch gedrag onevenredig hoog. Het Deense bureau voor de statistiek publiceerde een studie, volgens welke de islamitische landen de eerste acht plaatsen op de top-10 lijst van herkomstlanden bij misdaden bezetten. Pas op de negende plaats volgt Denemarken in deze lijst.

EuropeNews: Betekent dit dat we anders zouden moeten omgaan met immigranten dan met niet-moslims?

Nicolai Sennels: Vanuit psychologisch of humanistisch oogpunt gezien is het duidelijk dat mensen van verschillende culturen verschillende behoeftes hebben als ze problemen hebben of maken. Mijn ervaringen laten me zien dat moslims niet begrijpen hoe wij westerlingen problemen met behulp van communicatie oplossen. Moslims groeien op in een maatschappij met sterke uiterlijke autoriteiten en duidelijke gedragsregels. De westerse weg, om te streven naar compromissen en nadenken om problemen op te lossen, wordt dientengevolge als zwakte beschouwd. Moslims begrijpen grotendeels deze slappere weg gewoon niet. De consequentie is dat wij aan hen in het maatschappelijk werk en e sociale politiek strengere eisen en hardere consequenties moeten stellen als we hun gedrag werkelijk willen beïnvloeden.

EuropeNews: Dat brengt ons direct bij de tweede mythe: Er wordt vaak gezegd dat het hoge criminaliteitscijfer onder migranten door sociale problemen veroorzaakt zouden zijn, niet echter door hun culturele achtergrond. In uw boek wijst u echter rechtstreeks naar de religie islam als bron van de criminaliteit.

Nicolai Sennels: Ik zou liever van de islamitische cultuur dan van de religie spreken, want er is een groot aantal moslims dat niet weet wat er in de Koran staat en die ook niet naar de moskee gaat. Maar deze moslims zijn op het culturele vlak sterk beïnvloed. Hierbij komt als bijzonder verschil tot onze cultuur naar voren dat onder moslims woede gewaardeerd wordt.

Hier in het westen en in andere niet-islamitische culturen zoals in Azië worden agressie en een woedeaanval als iets pijnlijks gezien, als iets waarvoor men zich daarna schaamt. In de islamitische cultuur is het precies andersom. Wanneer iemand jouw eer krenkt – wat ik als psycholoog als zelfbewustzijn zou omschrijven – wordt van jou agressie en verbale of lichamelijke wraak geëist. Agressies verlenen je in onze culturen een lage status, in de islamitische cultuur daarentegen een enorm hoge.

Maar er is nog een andere, veel dieper liggende reden voor het asociale gedrag in islamitische gemeenschappen en hun afwijzing van de integratie. Dat is de sterke identificatie met de islamitische cultuur op zich.

Bij de moslims trof ik een cultuur aan die extreem sterke en trotse karaktertrekken bezit. Dit kan natuurlijk het overleven van een oude traditie in de loop der tijden waarborgen – de islam is daarvoor een perfect voorbeeld. Het maakt het echter voor zijn erbij behorende individuen bijna onmogelijk om zich aan andere waardesystemen aan te passen. In Duitsland vindt slechts 12% van de 3,5 miljoen moslims zichzelf meer Duits dan islamitisch. In Frankrijk en Denemarken zijn dit in elk geval 14%. Deense studies hebben laten zien dat de helft van de 1e en de 2e generatie islamitische migranten tegen de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van spreken is. Elf procent zou graag de Deense grondwet willen inruilen voor de sharia. Het zijn echter niet alleen deze hoge aantallen die schrik aanjagen. Het is veelmeer het feit dat er daarbij geen verschil bestaat tussen moslims die in islamitische landen opgroeien en zij die hier groot werden. Onder moslims is de nationaliteit wezenlijk minder belangrijk dan de verbondenheid tot de islamitische gemeenschap. De consequentie is dat er een groeiende oppositie ten opzichte van onze waarden in de islamitische getto’s in Kopenhagen en andere grote Europese steden ontstaat.

EuropeNews: U hebt de sterke identificatie van de moslims met hun religieuze gemeenschap al genoemd. De derde mythe die u in uw boek ontzenuwt, is dat er weinig moslims extremistisch en fundamentalistisch zouden zijn.

Nicolai Sennels: Veel westerlingen hopen dat de meeste moslims modern denken en westerse waarden accepteren. Mijn ervaringen, die door de zojuist genoemde studies worden gedekt, zijn absoluut anders. In februari 2008 relden honderden jonge moslims in Denemarken. Ze reageerden daarmee enerzijds op de hoge onderzoeksdruk van de politie in de islamitische stadswijken. Anderzijds bracht de hernieuwde publicatie van de Mohammed-cartoons in alle Deense kranten de moslims over het kookpunt. De hernieuwde publicatie was echter uit solidariteit met de karikaturist Kurt Westergaard gebeurd, die zich blootgesteld zag aan serieuze bedreigingen met moord.

Bij deze gewelddadige rellen zagen we moslims, die in hun dagelijkse leven geen religie praktiseren, zeer agressief voor hun cultuur de barricaden opgaan. In Kopenhagen ontstonden binnen een week meer dan honderd branden. De politie en de brandweer, die probeerden de situatie onder controle te krijgen, werden heftig aangevallen. Het grootste deel van de gewelddadige personen kwam in de gevangenis terecht, waar ik de mogelijkheid had om met ze te praten. Het waren bijna allemaal moslims en ze omschreven hun gedrag als gerechtvaardigd, omdat de Deense samenleving met haar integratiedruk en de hernieuwde publicatie van de Mohammed-cartoons bewezen zou hebben hoe racistisch en anti-islamitisch ze zou zijn. De enkele etnische Denen onder de gewelddadige personen waren compleet verschillend. Zij waren slechts op zoek geweest naar avontuur.

EuropeNews: De vierde mythe luidt dat de wijd verspreide armoede van de immigranten tot sociale problemen leidt. In uw boek verklaart u waarom het precies andersom is…

Nicolai Sennels: Men kan deze belangrijke vraag ongeveer zo formuleren: krijgen mensen sociale problemen, omdat ze arm zijn of worden ze arm, omdat ze sociale problemen veroorzaken?

Mijn ervaringen laten zien dat de geringe ondersteuning aan de eigen kinderen op school, het gebrek aan motivatie om zelf te leren en een beroepscarrière te maken belangrijke redenen voor de armoede zijn die moslims in onze en islamitische landen lijden. Daarbij komt dat een vierde deel van de jongere moslims reeds eerder werd veroordeeld. Weinig kennis van de taal, een sterke afwijzing van onze waarden en het bezit van een strafregister maken het gewoon heel moeilijk om een goed betaalde baan te vinden. Het is asociaal gedrag dat iemand arm maakt. En niet andersom.

Ongelukkig genoeg zien veel politici armoede als de belangrijkste reden voor de integratieproblemen. Ik vind dat een hele erge en eenzijdige zienswijze van arme mensen en mensen in het algemeen. De uitspraak dat het gedrag van mensen zou worden bepaald door de hoeveelheid geld die ze iedere maand op hun bankrekening gestort krijgen is te vereenvoudigend. Ik als psycholoog, die zijn opleiding kreeg aan de humanistische faculteit van de universiteit van Kopenhagen, zou zeggen dat mensen hele andere en sterkere factoren hebben dan geld die hun gedrag en denken bepalen.

EuropeNews: Wat zijn dus de conclusies uit uw onderzoeken? Is integratie mogelijk?

Nicolai Sennels: Ik zou zeggen dat de optimisten, die steeds zeggen dat integratie mogelijk zou zijn, een zeer grote verantwoordelijkheid dragen. De waarschijnlijkheid is reusachtig dat zij ons een hoop, een droom verkopen zonder dit op de realiteit te kunnen baseren. Dat betekent echter ook, dat deze mensen ervoor verantwoordelijk zijn wanneer Europa zijn problemen te lang verdringt, tot het te laat is.

Er bestaat doodeenvoudig geen enkele studie in Europa die dit optimistische standpunt bevestigt. Integendeel. Alle onderzoeken over het thema integratie van de moslims in westerse samenlevingen laten zien dat wij in een steeds erger wordende ontwikkeling glijden. Ik heb geen idee hoe de optimisten tot hun conclusies komen, wellicht is het een kinderlijk geloof dat uiteindelijk alles ten goede zal keren, net als in een sprookje. Of het is een pseudodarwinistisch beeld, dat alles zich in een positieve richting ontwikkelt. Een ding is echter zeker. Ze kunnen hun beweringen niet met feiten motiveren.

De integratie van moslims in westerse samenlevingen is niet mogelijk. Ontelbare intelligente en meevoelende mensen werken overal in Europa aan de problemen. Hiervoor hebben ze de beschikking over miljarden euro’s. Maar nog steeds worden de problemen groter.

De psychologische verklaring hiervoor is eigenlijk eenvoudig. De islamitische en de westerse cultuur zijn zeer verschillend. Dat betekent echter dat moslims hun eigen identiteit en waarden extreem zouden moeten veranderen om de westerse te kunnen erkennen. Om de principiële eigenschappen van je persoonlijkheid te veranderen is echter een zeer veeleisend psychologisch en emotioneel proces. Blijkbaar zijn slechts weinig moslims daartoe bereid. Ik ken er maar een paar die dat is gelukt en ik weet ook dat het een moeilijke strijd voor ze was. Vaak moesten ze bovendien voor lief nemen dat ze daarom door hun islamitische vrienden en familie werden verstoten.

EuropeNews: Maar wat doen we met al die moslims die al in Europa leven?

Nicolai Sennels: Ik zie twee mogelijkheden. Ten eerste zouden we direct de immigratie voor alle mensen uit islamitische landen moeten stoppen, totdat bewezen is dat integratie van moslims mogelijk is.

Ten tweede zouden we die moslims moeten helpen, die zich niet willen of kunnen integreren, een nieuw leven in een samenleving te leiden die ze begrijpen en waarin ze begrepen worden. Met andere woorden, we zouden ze moeten helpen een nieuw leven in een islamitisch land te beginnen. We hebben daar zelfs de financiële middelen voor. Zoals ik al noemde, heeft de Deense nationale bank berekend dat iedere immigrant uit islamitische landen de staat ongeveer € 300.000, - kost. Met dit geld kunnen we de mensen helpen een gelukkig leven in een islamitische staat te leiden, waar ze zich niet hoeven integreren in een samenleving die ze niet begrijpen.

Genoeg geld te hebben om de eigen familie te onderhouden en in een echt thuisland te leven, kan een enorme sprong voorwaarts voor die mensen zijn. Niet alleen de individuele moslim en de Europese samenlevingen zouden daarvan profiteren. Moslims die naar islamitische landen immigreren, worden boodschappers voor meer vrije en democratische samenlevingen. Ze zullen hun levenservaringen in een echte democratie met echte mensenrechten en de goed functionerende sociale staat in Europa als ideeën meebrengen. Langs deze weg kunnen zij datgene realiseren waarvan hopelijk de meesten dromen: De armoedige en bedreigende omstandigheden te beëindigen waarvoor zij of hun voorouders ooit gevlucht waren.

Nicolai Sennels (33) is psycholoog en werkte lange tijd voor de Kopenhaagse instanties, waarvan drie jaar (2005-2008) in de Kopenhaagse jeugdgevangenis Sønderbro.

http://www.hetvrijevolk.com/?pagina=8229