PDA

View Full Version : Hvaml



Nttfari
Wednesday, March 30th, 2005, 11:35 PM
http://www.aetaustralia.org/images/havamal.jpg
Codex Regius, konungsbk Eddukva



Bist ek afskunar ntmastafsetningunni, er ek hefi tma mun ek fra etta rttan bning.

Sendi mr endilega skilabo ef r telji a einhverjar skringar vanti, bti ek eim inn.

I. Gespeki

Gttir allar
ur gangi fram
um skoast skyli,
um skyggnast skyli,
v a vst er a vita
hvar vinir
sitja fleti fyrir.

Gefendur heilir!
Gestur er inn kominn!
hvar skal sitja sj?
Mjg er brur
s er brndum skal
sns um freista frama.

Elds er rf
eim er inn er kominn
og kn kalinn.
Matar og voa
er manni rf,
eim er hefir um fjall fari.

Vatns er rf
eim er til verar kemur,
erru og jlaar,
gs um is
ef sr geta mtti
ors og endurgu.

Vits er rf
eim er va ratar.
Dlt er heima hva.
A augabragi verur
s er ekki kann
og me snotrum situr.
(Snotur=vitur)

A hyggjandi sinni
skyli-t maur hrsinn vera,
heldur gtinn a gei.
er horskur og gull
kemur heimisgara til,
sjaldan verur vti vrum.
v a brigra vin
fr maur aldregi
en mannvit miki.
(Skyli-t=skyli ekki, forn neitun)

Inn vari gestur
er til verar kemur
unnu hlji egir,
eyrum hlir,
en augum skoar.
Svo nsist frra hver fyrir.

Hinn er sll
er sr um getur
lof og lknstafi.
dlla er vi a
er maur eiga skal
annars brjstum .

S er sll
er sjlfur um
lof og vit mean lifir.
v a ill r
hefir maur oft egi
annars brjstum r.

Byri betri
ber-at maur brautu a
en s mannvit miki.
Aui betra
ykir a kunnum sta.
Slkt er volas vera.

Byri betri
ber-at maur brautu a
en s mannvit miki.
Vegnest verra
vegur-a hann velli a
en s ofdrykkja ls.

Er-a svo gott
sem gott kvea
l alda sonum,
v a frra veit
er fleira drekkur
sns til ges gumi.

minnishegri heitir
s er yfir ldrum rumir.
Hann stelur gei guma.
ess fugls fjrum
eg fjtraur var'g
gari Gunnlaar.
(minnishegri=fengi)

lur eg var,
var ofurlvi
a ins fra Fjalars.
v er ldur best
a aftur um heimtir
hver sitt ge gumi.

agalt og hugalt
skyldi jans barn
og vgdjarft vera.
Glaur og reifur
skyli gumna hver
uns sinn bur bana.

snjallur maur
hyggst munu ey lifa,
ef hann vi vg varast.
En elli gefur
honum engi fri,
tt honum geirar gefi.
(snjall=heimskur)

Kpir afglapi
er til kynnis kemur,
ylst hann um ea rumir
Allt er senn,
ef hann sylg um getur,
uppi er ge guma.

S einn veit
er va ratar
og hefir fjld um fari
hverju gei
strir gumna hver,
s er vitandi er vits.

Haldi-t maur keri,
drekki af hfi mj,
mli arft ea egi.
kynnist ess
var ig engi maur
a gangir snemma a sofa.

Grugur halur,
nema ges viti,
etur sr aldurtrega.
Oft fr hlgis
er me horskum kemur
manni heimskum magi.

Hjarir a vitu
nr r heim skulu
og ganga af grasi.
En svinnur maur
kann va-gi
sns um ml maga.
(va-gi=va + eigi)

Vesall maur
og illa skapi
hlr a hvvetna.
Hitt-ki hann veit
er hann vita yrfti
a hann er-a vamma vanur.
(Hitt-ki=hitt + ekki)

svinnur maur
vakir um allar ntur
og hyggur a hvvetna.
er mur
er a morgni kemur.
Allt er vl sem var.

snotur maur
hyggur sr alla vera
vihljendur vini.
Hitt-ki hann finnur,
tt eir um hann fr lesi,
ef hann me snotrum situr.

snotur maur
hyggur sr alla vera
vihljendur vini.
a finnur
er a ingi kemur
a hann formlendur fa.

snotur maur
ykist allt vita,
ef hann sr v veru.
Hitt-ki hann veit
hva hann skal vi kvea,
ef hans freista firar.

snotur maur
er me aldir kemur,
a er best a hann egi.
Engi a veit
a hann ekki kann,
nema hann mli til margt.
Veit-a maur
hinn er vtki veit,
tt hann mli til margt.

Frur s ykist
er fregna kann
og segja i sama.
Eyvitu leyna
megu ta synir
v er gengur um guma.

rna mlir
s er va egir
stalausu stafi.
Hramlt tunga,
nema haldendur eigi,
oft sr gott um gelur.

A augabragi
skal-a maur annan hafa,
tt til kynnis komi.
Margur frur ykist
ef hann freginn er-at
og ni hann urrfjallur ruma.

Frur ykist
s er fltta tekur
gestur a gest hinn.
Veit-a gjrla
s er um veri glissir,
tt hann me grmum glami.

Gumnar margir
erust gagnhollir
en a viri vrekast.
Aldar rg
a mun vera:
rir gestur vi gest.

rlega verar
skyli maur oft f,
nema til kynnis komi.
Situr og snpir,
ltur sem slginn s
og kann fregna a fu.

Afhvarf miki
er til ills vinar,
tt brautu bi.
En til gs vinar
liggja gagnvegir,
tt hann s firr farinn.

Ganga skal,
skal-a gestur vera
ey einum sta.
Ljfur verur leiur,
ef lengi situr
annars fletjum .

B er betra,
tt lti s.
Halur er heima hver.
tt tvr geitur eigi
og taugreftan sal,
a er betra en bn.

B er betra,
tt lti s.
Halur er heima hver.
Blugt er hjarta
eim er bija skal
sr ml hvert matar.

Vopnum snum
skal-a maur velli
feti ganga framar,
v a vst er a vita
nr verur vegum ti
geirs um rf guma.

Fann'g-a eg mildan mann
ea svo matargan
a ei vri iggja egi,
ea sns fjr
svo gjafa fsan
a lei s laun, ef gi.

Fjr sns
er fengi hefir
skyli-t maur rf ola.
Oft sparir leium
a er hefir ljfum huga.
Margt gengur verr en varir.

Vopnum og voum
skulu vinir glejast:
a er sjlfum snst.
Viurgefendur og endurgefendur
erust lengst vinir,
ef a bur a vera vel.

Vin snum
skal maur vinur vera
og gjalda gjf vi gjf.
Hltur vi hltri
skyli hldar taka
en lausung vi lygi.

Vin snum
skal maur vinur vera,
eim og ess vin.
En vinar sns
skyli engi maur
vinar vinur vera.

Veistu ef vin tt,
ann er vel trir,
og vilt af honum gott geta,
gei skaltu vi ann blanda
og gjfum skipta,
fara a finna oft.

Ef tt annan,
ann er illa trir,
Viltu af honum gott geta,
fagurt skaltu vi ann mla
en fltt hyggja
og gjalda lausung vi lygi.

a er enn um ann
er illa trir
og r er grunur a hans gei:
hlja skaltu vi eim
og um hug mla.
Glk skulu gjld gjfum.

Ungur var eg forum,
fr eg einn saman:
var eg villur vega.
Auigur ttumst
er eg annan fann:
Maur er manns gaman.

Mildir, frknir
menn best lifa,
sjaldan st ala.
En snjallur maur
uggir hotvetna:
Stir glggur vi gjfum.

Voir mnar
gaf eg velli a
tveim trmnnum.
Rekkar a ttust
er eir rift hfu:
Neis er nkkvinn halur.

Hrrnar ll
s er stendur orpi .
Hlr-at henni brkur n barr.
Svo er maur
s er manngi ann.
Hva skal hann lengi lifa?

Eldi heitari
brennur me illum vinum
friur fimm daga,
en slokknar
er inn stti kemur
og versnar allur vinskapur.

Miki eitt
skal-a manni gefa:
Oft kaupir sr litlu lof.
Me hlfum hleif
og me hllu keri
fkk eg mr flaga.

Ltilla sanda
ltilla sva
ltil eru ge guma.
v a allir menn
uru-t jafnspakir:
Hlf er ld hvar.

Mealsnotur
skyli manna hver:
va til snotur s.
eim er fyra
fegurst a lifa
er vel margt vitu.

Mealsnotur
skyli manna hver:
va til snotur s.
v a snoturs manns hjarta
verur sjaldan glatt,
ef s er alsnotur er .

Mealsnotur
skyli manna hver:
va til snotur s.
rlg sn
viti engi fyrir:
eim er sorgalausastur sefi.

Brandur af brandi
brennur uns brunninn er.
Funi kveikist af funa.
Maur af manni
verur a mli kunnur
en til dlskur af dul.

r skal rsa
s er annars vill
f ea fjr hafa.
Sjaldan liggjandi lfur
lr um getur
n sofandi maur sigur.

r skal rsa
s er yrkjendur fa
og ganga sns verka vit.
Margt um dvelur
ann er um morgun sefur.
Hlfur er auur und hvtum.

urra ska
og akinna nfra,
ess kann maur mjt
og ess viar
er vinnast megi
ml og misseri.

veginn og mettur
ri maur ingi a,
tt hann s-t vddur til vel.
Ska og brka
skammist engi maur
n hests in heldur,
tt hann hafi-t gan

Snapir og gnapir,
er til svar kemur,
rn aldinn mar:
Svo er maur
er me mrgum kemur
og formlendur fa.

Fregna og segja
skal frra hver,
s er vill heitinn horskur.
Einn vita
n annar skal.
j veit, ef rr eru.

Rki sitt
skyli rsnotra hver
hfi hafa.
hann a finnur
er me frknum kemur
a engi er einna hvatastur.

Ora eira
er maur rum segir
oft hann gjld um getur.

Mikilsti snemma
kom eg marga stai
en til s suma.
l var drukki,
sumt var laga:
Sjaldan hittir leiur li.

Hr og hvar
myndi mr heim of boi,
ef yrfta'g a mlungi mat,
ea tv lr hengi
a ins tryggva vinar,
ar er eg hafi eitt eti.

Eldur er bestur
me ta sonum
og slar sn,
heilyndi sitt,
ef maur hafa nir,
n vi lst a lifa.

Era-t maur alls vesall,
tt hann s illa heill:
Sumur er af sonum sll,
sumur af frndum,
sumur af f rnu,
sumur af verkum vel.

Betra er lifum
og sllifum.
Ey getur kvikur k.
Eld s eg upp brenna
augum manni fyrir,
en ti var dauur fyr durum.

Haltur rur hrossi,
hjr rekur handarvanur,
daufur vegur og dugir.
Blindur er betri
en brenndur s:
Ntur manngi ns.

Sonur er betri,
tt s s of alinn
eftir genginn guma:
Sjaldan bautarsteinar
standa brautu nr,
nema reisi niur a ni.

Tveir eru eins herjar:
Tunga er hfus bani.
Er mr hin hvern
handar vni.

Ntt verur feginn
s er nesti trir.
Skammar eru skips rr.
Hverf er haustgrma.
Fjld um virir
fimm dgum
en meira mnui.

Veit-a hinn
er vtki veit:
Margur verur af aurum api.
Maur er auigur,
annar auigur,
skyli-t ann vtka vr.

Deyr f,
deyja frndur,
deyr sjlfur i sama.
En orstr
deyr aldregi
hveim er sr gan getur.

Deyr f,
deyja frndur,
deyr sjlfur i sama.
Eg veit einn
a aldrei deyr:
dmur um dauan hvern.

Fullar grindur
s eg fyr Fitjungs sonum.
N bera eir vonar vl.
Svo er auur
sem augabrag:
hann er valtastur vina.

snotur maur,
ef eignast getur
f ea fljs munu,
metnaur honum rast,
en mannvit aldregi:
fram gengur hann drjgt dul.

a er reynt,
er a rnum spyr
inum reginkunnum,
eim er geru ginnregin
og fi fimbululur;
hefir hann best ef hann egir.

A kveldi skal dag leyfa,
konu er brennd er,
mki er reyndur er,
mey er gefin er,
s er yfir kemur,
l er drukki er.

vindi skal vi hggva,
veri sj ra,
myrkri vi man spjalla:
Mrg eru dags augu.
skip skal skriar orka,
en skjld til hlfar,
mki hggs,
en mey til kossa.

Vi eld skal l drekka,
en si skra,
magran mar kaupa,
en mki saurgan,
heima hest feita,
en hund bi.

II. Mansngur

Meyjar orum
skyli manngi tra
n v er kveur kona,
v a hverfanda hveli
voru eim hjrtu skpu,
brig brjst um lagin.

Brestanda boga,
brennanda loga,
gnanda lfi,
galandi krku,
rtanda svni,
rtlausum vii,
vaxanda vogi,
vellanda katli,

Fljganda fleini,
fallandi bru,
si einnttum,
ormi hringlegnum,
brar bemlum
ea brotnu sveri,
bjarnar leiki
ea barni konungs,

Sjkum klfi,
sjlfra rli,
vlu vilmli,
val nfelldum.

Akri rsnum
tri engi maur
n til snemma syni:
Veur rur akri.
en vit syni:
htt er eirra hvort.

Brurbana snum,
tt brautu mti,
hsi hlfbrunnu,
hesti alskjtum:
er jr ntur,
ef einn ftur brotnar.
Veri-t maur svo tryggur
a essu tri llu.

Svo er friur kvenna,
eirra er fltt hyggja,
sem aki j bryddum
si hlum,
teitum, tvevetrum
og s tamur illa,
ea byr um
beiti stjrnlausu,
ea skyli haltur henda
hrein fjalli.

Bert eg n mli,
v a eg bi veit,
brigur er karla hugur konum:
vr fegurst mlum,
er vr flst hyggjum:
a tlir horska hugi.

Fagurt skal mla
og f bja
s er vill fljs st f,
lki leyfa
ins ljsa mans:
S fr er frar.

star firna
skyli engi maur
annan aldregi.
Oft f horskann,
er heimskan n f,
lostfagrir litir.

Eyvitar firna
er maur annan skal,
ess er um margan gengur guma.
Heimska r horskum
gerir hlda sonu
s inn mttki munur.

Hugur einn a veit
er br hjarta nr,
einn er hann sr um sefa.
ng er stt verri
hveim snotrum manni
en sr engu a una.

a eg reynda
er eg reyri sat
og vtta'g mns munar.
Hold og hjarta
var mr in horska mr:
eygi eg hana a heldur hefi'g.

Billings mey
eg fan bejum
slhvta sofa.
Jarls yndi
tti mr ekki vera
nema vi a lk a lifa.

"Auk nr aftni
skaltu, inn, koma,
ef vilt r mla man.
Allt eru skp
nema einir viti
slkan lst saman."

Aftur eg hvarf
og unna ttumst
vsum vilja fr.
Hitt eg huga
a eg hafa mynda
ge hennar allt og gaman.

Svo kom eg nst
a in nta var
vgdrtt ll um vakin,
me brennndum ljsum
og bornum vii:
svo var mr vlstgur of vitaur.

Og nr morgni,
er eg var enn um kominn,
var saldrtt sofin.
Grey eitt eg fann
innar gu konu
bundi bejum .

Mrg er g mr,
ef grva kannar,
hugbrig vi hali.
eg a reynda,
er i rspaka
teyga eg flrir flj.
Hungar hverrar
leitai mr i horska man,
og hafa eg ess vtki vfs.

Heima glaur gumi
og vi gesti reifur,
svinnur skal um sig vera,
minnugur og mlugur,
ef hann vill margfrur vera.
Oft skal gs geta.
Fimbulfambi heitir
s er ftt kann segja:
a er snoturs aal.

Inn aldna jtun eg stta,
n em eg aftur um kominn:
ftt gat eg egjandi ar.
Mrgum orum
mlta eg minn frama
Suttungs slum.

Gunnl mr um gaf
gullnum stli
drykk ins dra mjaar.
Ill igjld
lt eg hana eftir hafa
sns ins heila hugar,
sns ins svra sefa

Rata munn
ltumk rms um f
og um grjt gnaga.
Yfir og undir
stumk jtna vegir,
svo htta eg hfi til.

Vel keypts litar
hefi eg vel noti.
Fs er frum vant.
v a rerir
er n upp kominn
alda v jarar.

Efi er mr
a eg vra enn kominn
jtna grum r,
ef eg Gunnlaar n nyta'g,
innar gu konu,
eirrar er lgumk arm yfir.

Ins hindra dags
gengu hrmursar
Hva rs a fregna
Hva hllu .
A Blverki eir spuru,
ef hann vri me bndum kominn
ea hefi honum Suttungur of si.

Baugei inn
hygg eg a unni hafi.
Hva skal hans tryggum tra?
Suttung svikinn
hann lt sumbli fr
og grtta Gunnlu.

III. Heilri

Ml er a ylja
ular stli
Urarbrunni a.
S eg og aga'g,
s eg og huga'g,
hlydda eg manna ml.
Of rnar heyra eg dma,
n um rum gu
Hva hllu a,
Hva hllu ,
heyra eg segja svo:

Rumk r, Loddffnir,
a r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Ntt rs-at
nema njsn sr
ea leitir r innan t staar.

Rumk r, Loddffnir,
a r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Fjlkunnigri konu
skal-at-tu fami sofa,
svo a hn lyki ig lium.

Hn svo gerir
a gir eigi
ings n jans mls.
Mat vilt-at
n mannskis gaman.
Fer sorgafullur a sofa.

Rumk r, Loddffnir,
a r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Annars konu
teygu r aldregi
eyrarnu a.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
fjalli ea firi,
ef ig fara tir,
fstu a viri vel.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Illan mann
lttu aldregi
hpp a r vita,
v a af illum manni
fr aldregi
gjld ins ga hugar.

Ofarla bta
eg s einum hal
or illrar konu.
Flr tunga
var honum a fjrlagi
og eygi um sanna sk.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur
er munu g ef getur:
Veistu ef vin tt
ann er vel trir,
faru a finna oft.
v a hrsi vex
og hvu grasi
vegur er vtki treur.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Gan mann
teygu r a gamanrnum
og nem lknargaldur mean lifir.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Vin num
ver aldregi
fyrri a flaumslitum.
Sorg etur hjarta,
ef segja n nir
einhverjum allan hug.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemi.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Orum skipta
skalt aldregi
vi svinna apa,

v a af illum manni
mundu aldregi
gs laun um geta.
En gur maur
mun ig gjrva mega
lknfastan a lofi.

Sifjum er blanda,
hver er segja rur
einum allan hug.
Allt er betra
en s brigum a vera.
Er-a s vinur rum
er vilt eitt segir.

Rumk,Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
remur orum senna
skal-at-tu vi r verra mann:
Oft inn betri bilar,
er inn verri vegur.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Sksmiur verir
n skeftismiur,
nema sjlfum r sr.
Skr er skapaur illa
ea skaft s rangt,
er r bls bei.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Hvar er bl kannt,
kve a blvi a
og gef-at num fjndum fri.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Illu feginn
ver aldregi,
en lt r a gu geti.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Upp lta
skal-at-tu orrustu!
- gjalti glkir
vera gumna synir -
sur itt um heilli halir.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Ef vilt r ga konu
kveja a gamanrnum
og f fgnu af,
fgru skaltu heita
og lta fast vera.
Leiist manngi gott, ef getur.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Varan bi eg ig vera
og eigi of varan.
Ver vi l varastur
og vi annars konu
og vi a i rija
a jfar n leiki.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
A hi n hltri
hafu aldregi
gest n ganganda.

Oft vitu gerla
eir er sitja inni fyrir
hvers eir eru kyns er koma.
Er-at maur svo gur
a galli n fylgi,
n svo illur a einugi dugi.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
A hrum ul
hl aldregi.
Oft er gott a er gamlir kvea.
Oft r skrpum belg
skilin or koma
eim er hangir me hm
og skollir me skrm
og vfir me vlmgum.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Gest n geyja
n grind hrekir.
Get voluum vel.

Rammt er a tr,
er ra skal
llum a upploki.
Baug gef,
ea a bija mun
r ls hvers liu.

Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Hvar er l drekkir,
kjs r jarar megin,
v a jr tekur vi ldri,
en eldur vi sttum,
eik vi abbindi,
ax vi fjlkynngi,
hll vi hrgi,
- heiftum skal mna kveja, -
beiti vi bitsttum,
en vi blvi rnar.
Fold skal vi fli taka.

V. Galdr

Lj eg au kann
er kann-at jans kona
og mannskis mgur.
Hjlp heitir eitt,
en a r hjlpa mun
vi skum og sorgum
og stum grvllum.

a kann eg anna
er urfu ta synir,
eir er vilja lknar lifa.

a kann eg hi rija:
ef mr verur rf mikil
hafts vi mna heiftmgu,
eggjar eg deyfi minna andskota,
bta-t eim vopn n velir.

a kann eg i fjra:
ef mr fyrar bera
bnd a bglimum,
svo eg gel
a eg ganga m,
sprettur mr af ftum fjtur,
en af hndum haft.

a kann eg i fimmta:
Ef eg s af fri skotinn
flein fki vaa,
fgur-a hann svo stinnt
a eg stvig-a-g,
ef eg hann sjnum of s'g.

a kann eg i stta:
Ef mig srir egn
rtum rs viar,
og ann hal
er mig heifta kveur,
ann eta mein heldur en mig.

a kann eg i sjunda:
Ef eg s hvan loga
sal um sessmgum,
brennur-at svo breitt,
a eg honum bjargig-a-g.
ann kann eg galdur a gala.

a kann eg i tta,
er llum er
nytsamlegt a nema:
Hvar er hatur vex
me hildings sonum
a m eg bta brtt.

a kann eg i nunda:
Ef mig nauur um stendur
a bjarga fari mnu floti,
vind eg kyrri
vogi
og svfi'g allan s.

a kann eg i tunda:
Ef eg s tnriur
leika lofti ,
eg svo vinn'g
a eir villir fara
sinna heimhama,
sinna heimhuga.

a kann eg i ellefta:
Ef eg skal til orrustu
leia langvini,
und randir eg gel,
en eir me rki fara
heilir hildar til,
heilir hildi fr,
koma eir heilir hvaan.

a kann ef i tlfta:
Ef eg s a tr uppi
vfa virgiln,
svo eg rst
og rnum f'g
a s gengur gumi
og mlir vi mig.

a kann eg i rettnda:
ef eg skal egn ungan
verpa vatni ,
mun-at hann falla,
tt hann flk komi:
hngur-a s halur fyr hjrum.

a kann eg i fjrtnda:
ef eg skal fyra lii
telja tva fyrir,
sa og lfa
eg kann allra skil.
Fr kann snotur svo.

a kann eg i fimmtnda
er gl jrerir
dvergur fyr Dellings dyrum.
Afl gl hann sum,
en lfum frama,
hyggju Hroftat.

a kann eg i sextnda:
Ef eg vil ins svinna mans
hafa ge allt og gaman,
hugi eg hverfi
hvtarmri konu
og sn eg hennar llum sefa.

a kann eg i sautjnda
a mig mun seint firrast
i manunga man.
Lja essa
munu, Loddffnir,
lengi vanur vera.
s r g ef getur,
nt ef nemur,
rf ef iggur.

a kann eg i tjnda,
er eg va kenni'g
mey n manns konu,
- allt er betra
er einn um kann;
a fylgir lja lokum, -
nema eirri einni
er mig armi ver
ea mn systir s.

IV. Pslir og rnir

Veit eg a eg hkk
vindgameii
ntur allar nu,
geiri undaur
og gefinn ni,
sjlfur sjlfum mr,
eim meii
er manngi veit
hvers af rtum renn.

Vi hleifi mig sldu
n vi horni-gi.
Nsta eg niur,
nam eg upp rnar,
pandi nam,
fll eg aftur aan.

Fimbullj nu
nam ef af inum frgja syni
Blorns, Bestlu fur.
Og eg drykk of gat
ins dra mjaar,
ausin reri.

nam eg frvast
og frur vera
og vaxa og vel hafast,
or mr af ori
ors leitai,
verk mr af verki
verks leitai.

Rnar munt finna
og rna stafi,
mjg stra stafi,
mjg stinna stafi,
er fi fimbululur
og geru ginnregin
og reist Hroftur rgna.

inn me sum,
en fyr lfum Dinn,
Dvalinn dvergum fyrir,
sviur jtnum fyrir.
Eg reist sjlfur sumar.

Veistu hve rsta skal?
Veistu hve ra skal?
Veistu hve fa skal?
Veistu hve freista skal?
Veistu hve bija skal?
Veistu hve blta skal?
Veistu hve senda skal?
Veistu hve sa skal?

Betra er bei
en s ofblti.
Ey sr til gildis gjf.
Betra er sent
en s ofsi.
Svo undur um reist
fyr ja rk,
ar hann upp um reis,
er hann aftur of kom.

VI. Ljalok

N eru Hva ml kvein
Hva hllu ,
allrf ta sonum,
rf jtna sonum.
Heill s er kva!
Heill s er kann!
Njti s er nam!
Heilir eir er hlddu!

Sigurd
Monday, August 6th, 2007, 10:12 PM
Hvaml


I. Gespeki

1.
Gttir allar
ur gangi fram
um skoast skyli,
um skyggnast skyli,
v a vst er a vita
hvar vinir
sitja fleti fyrir.

2.
Gefendur heilir!
Gestur er inn kominn!
hvar skal sitja sj?
Mjg er brur
s er brndum skal
sns um freista frama.

3.
Elds er rf
eim er inn er kominn
og kn kalinn.
Matar og voa
er manni rf,
eim er hefir um fjall fari.

4.
Vatns er rf
eim er til verar kemur,
erru og jlaar,
gs um is
ef sr geta mtti
ors og endurgu.

5.
Vits er rf
eim er va ratar.
Dlt er heima hva.
A augabragi verur
s er ekki kann
og me snotrum situr.

6.
A hyggjandi sinni
skyli-t maur hrsinn vera,
heldur gtinn a gei.
er horskur og gull
kemur heimisgara til,
sjaldan verur vti vrum.
v a brigra vin
fr maur aldregi
en mannvit miki.

7.
Inn vari gestur
er til verar kemur
unnu hlji egir,
eyrum hlir,
en augum skoar.
Svo nsist frra hver fyrir.

8.
Hinn er sll
er sr um getur
lof og lknstafi.
dlla er vi a
er maur eiga skal
annars brjstum .

9.
S er sll
er sjlfur um
lof og vit mean lifir.
v a ill r
hefir maur oft egi
annars brjstum r.

10.
Byri betri
ber-at maur brautu a
en s mannvit miki.
Aui betra
ykir a kunnum sta.
Slkt er volas vera.

11.
Byri betri
ber-at maur brautu a
en s mannvit miki.
Vegnest verra
vegur-a hann velli a
en s ofdrykkja ls.

12.
Er-a svo gott
sem gott kvea
l alda sonum,
v a frra veit
er fleira drekkur
sns til ges gumi.

13.
minnishegri heitir
s er yfir ldrum rumir.
Hann stelur gei guma.
ess fugls fjrum
eg fjtraur var'g
gari Gunnlaar.

14.
lur eg var,
var ofurlvi
a ins fra Fjalars.
v er ldur best
a aftur um heimtir
hver sitt ge gumi.

15.
agalt og hugalt
skyldi jans barn
og vgdjarft vera.
Glaur og reifur
skyli gumna hver
uns sinn bur bana.

16.
snjallur maur
hyggst munu ey lifa,
ef hann vi vg varast.
En elli gefur
honum engi fri,
tt honum geirar gefi.

17.
Kpir afglapi
er til kynnis kemur,
ylst hann um ea rumir
Allt er senn,
ef hann sylg um getur,
uppi er ge guma.

18.
S einn veit
er va ratar
og hefir fjld um fari
hverju gei
strir gumna hver,
s er vitandi er vits.

19.
Haldi-t maur keri,
drekki af hfi mj,
mli arft ea egi.
kynnist ess
var ig engi maur
a gangir snemma a sofa.

20.
Grugur halur,
nema ges viti,
etur sr aldurtrega.
Oft fr hlgis
er me horskum kemur
manni heimskum magi.

21.
Hjarir a vitu
nr r heim skulu
og ganga af grasi.
En svinnur maur
kann va-gi
sns um ml maga.

22.
Vesall maur
og illa skapi
hlr a hvvetna.
Hitt-ki hann veit
er hann vita yrfti
a hann er-a vamma vanur.

23.
svinnur maur
vakir um allar ntur
og hyggur a hvvetna.
er mur
er a morgni kemur.
Allt er vl sem var.

24.
snotur maur
hyggur sr alla vera
vihljendur vini.
Hitt-ki hann finnur,
tt eir um hann fr lesi,
ef hann me snotrum situr.

25.
snotur maur
hyggur sr alla vera
vihljendur vini.
a finnur
er a ingi kemur
a hann formlendur fa.

26.
snotur maur
ykist allt vita,
ef hann sr v veru.
Hitt-ki hann veit
hva hann skal vi kvea,
ef hans freista firar.

27.
snotur maur
er me aldir kemur,
a er best a hann egi.
Engi a veit
a hann ekki kann,
nema hann mli til margt.
Veit-a maur
hinn er vtki veit,
tt hann mli til margt.

28.
Frur s ykist
er fregna kann
og segja i sama.
Eyvitu leyna
megu ta synir
v er gengur um guma.

29.
rna mlir
s er va egir
stalausu stafi.
Hramlt tunga,
nema haldendur eigi,
oft sr gott um gelur.

30.
A augabragi
skal-a maur annan hafa,
tt til kynnis komi.
Margur frur ykist
ef hann freginn er-at
og ni hann urrfjallur ruma.

31.
Frur ykist
s er fltta tekur
gestur a gest hinn.
Veit-a gjrla
s er um veri glissir,
tt hann me grmum glami.

32.
Gumnar margir
erust gagnhollir
en a viri vrekast.
Aldar rg
a mun vera:
rir gestur vi gest.

33.
rlega verar
skyli maur oft f,
nema til kynnis komi.
Situr og snpir,
ltur sem slginn s
og kann fregna a fu.

34.
Afhvarf miki
er til ills vinar,
tt brautu bi.
En til gs vinar
liggja gagnvegir,
tt hann s firr farinn.

35.
Ganga skal,
skal-a gestur vera
ey einum sta.
Ljfur verur leiur,
ef lengi situr
annars fletjum .

36.
B er betra,
tt lti s.
Halur er heima hver.
tt tvr geitur eigi
og taugreftan sal,
a er betra en bn.

37.
B er betra,
tt lti s.
Halur er heima hver.
Blugt er hjarta
eim er bija skal
sr ml hvert matar.

38.
Vopnum snum
skal-a maur velli
feti ganga framar,
v a vst er a vita
nr verur vegum ti
geirs um rf guma.

39.
Fann'g-a eg mildan mann
ea svo matargan
a ei vri iggja egi,
ea sns fjr
svo gjafa fsan
a lei s laun, ef gi.

40.
Fjr sns
er fengi hefir
skyli-t maur rf ola.
Oft sparir leium
a er hefir ljfum huga.
Margt gengur verr en varir.

41.
Vopnum og voum
skulu vinir glejast:
a er sjlfum snst.
Viurgefendur og endurgefendur
erust lengst vinir,
ef a bur a vera vel.

42.
Vin snum
skal maur vinur vera
og gjalda gjf vi gjf.
Hltur vi hltri
skyli hldar taka
en lausung vi lygi.

43.
Vin snum
skal maur vinur vera,
eim og ess vin.
En vinar sns
skyli engi maur
vinar vinur vera.

44.
Veistu ef vin tt,
ann er vel trir,
og vilt af honum gott geta,
gei skaltu vi ann blanda
og gjfum skipta,
fara a finna oft.

45.
Ef tt annan,
ann er illa trir,
Viltu af honum gott geta,
fagurt skaltu vi ann mla
en fltt hyggja
og gjalda lausung vi lygi.

46.
a er enn um ann
er illa trir
og r er grunur a hans gei:
hlja skaltu vi eim
og um hug mla.
Glk skulu gjld gjfum.

47.
Ungur var eg forum,
fr eg einn saman:
var eg villur vega.
Auigur ttumst
er eg annan fann:
Maur er manns gaman.

48.
Mildir, frknir
menn best lifa,
sjaldan st ala.
En snjallur maur
uggir hotvetna:
Stir glggur vi gjfum.

49.
Voir mnar
gaf eg velli a
tveim trmnnum.
Rekkar a ttust
er eir rift hfu:
Neis er nkkvinn halur.

50.
Hrrnar ll
s er stendur orpi .
Hlr-at henni brkur n barr.
Svo er maur
s er manngi ann.
Hva skal hann lengi lifa?

51.
Eldi heitari
brennur me illum vinum
friur fimm daga,
en slokknar
er inn stti kemur
og versnar allur vinskapur.

52.
Miki eitt
skal-a manni gefa:
Oft kaupir sr litlu lof.
Me hlfum hleif
og me hllu keri
fkk eg mr flaga.

53.
Ltilla sanda
ltilla sva
ltil eru ge guma.
v a allir menn
uru-t jafnspakir:
Hlf er ld hvar.

54.
Mealsnotur
skyli manna hver:
va til snotur s.
eim er fyra
fegurst a lifa
er vel margt vitu.

55.
Mealsnotur
skyli manna hver:
va til snotur s.
v a snoturs manns hjarta
verur sjaldan glatt,
ef s er alsnotur er .

56.
Mealsnotur
skyli manna hver:
va til snotur s.
rlg sn
viti engi fyrir:
eim er sorgalausastur sefi.

57.
Brandur af brandi
brennur uns brunninn er.
Funi kveikist af funa.
Maur af manni
verur a mli kunnur
en til dlskur af dul.

58.
r skal rsa
s er annars vill
f ea fjr hafa.
Sjaldan liggjandi lfur
lr um getur
n sofandi maur sigur.

59.
r skal rsa
s er yrkjendur fa
og ganga sns verka vit.
Margt um dvelur
ann er um morgun sefur.
Hlfur er auur und hvtum.

60.
urra ska
og akinna nfra,
ess kann maur mjt
og ess viar
er vinnast megi
ml og misseri.

61.
veginn og mettur
ri maur ingi a,
tt hann s-t vddur til vel.
Ska og brka
skammist engi maur
n hests in heldur,
tt hann hafi-t gan

62.
Snapir og gnapir,
er til svar kemur,
rn aldinn mar:
Svo er maur
er me mrgum kemur
og formlendur fa.

63.
Fregna og segja
skal frra hver,
s er vill heitinn horskur.
Einn vita
n annar skal.
j veit, ef rr eru.

64.
Rki sitt
skyli rsnotra hver
hfi hafa.
hann a finnur
er me frknum kemur
a engi er einna hvatastur.

65.
Ora eira
er maur rum segir
oft hann gjld um getur.

66.
Mikilsti snemma
kom eg marga stai
en til s suma.
l var drukki,
sumt var laga:
Sjaldan hittir leiur li.

67.
Hr og hvar
myndi mr heim of boi,
ef yrfta'g a mlungi mat,
ea tv lr hengi
a ins tryggva vinar,
ar er eg hafi eitt eti.

68.
Eldur er bestur
me ta sonum
og slar sn,
heilyndi sitt,
ef maur hafa nir,
n vi lst a lifa.

69.
Era-t maur alls vesall,
tt hann s illa heill:
Sumur er af sonum sll,
sumur af frndum,
sumur af f rnu,
sumur af verkum vel.

70.
Betra er lifum
og sllifum.
Ey getur kvikur k.
Eld s eg upp brenna
augum manni fyrir,
en ti var dauur fyr durum.

71.
Haltur rur hrossi,
hjr rekur handarvanur,
daufur vegur og dugir.
Blindur er betri
en brenndur s:
Ntur manngi ns.

72.
Sonur er betri,
tt s s of alinn
eftir genginn guma:
Sjaldan bautarsteinar
standa brautu nr,
nema reisi niur a ni.

73.
Tveir eru eins herjar:
Tunga er hfus bani.
Er mr hin hvern
handar vni.

74.
Ntt verur feginn
s er nesti trir.
Skammar eru skips rr.
Hverf er haustgrma.
Fjld um virir
fimm dgum
en meira mnui.

75.
Veit-a hinn
er vtki veit:
Margur verur af aurum api.
Maur er auigur,
annar auigur,
skyli-t ann vtka vr.

76.
Deyr f,
deyja frndur,
deyr sjlfur i sama.
En orstr
deyr aldregi
hveim er sr gan getur.

77.
Deyr f,
deyja frndur,
deyr sjlfur i sama.
Eg veit einn
a aldrei deyr:
dmur um dauan hvern.

78.
Fullar grindur
s eg fyr Fitjungs sonum.
N bera eir vonar vl.
Svo er auur
sem augabrag:
hann er valtastur vina.

79.
snotur maur,
ef eignast getur
f ea fljs munu,
metnaur honum rast,
en mannvit aldregi:
fram gengur hann drjgt dul.

80.
a er reynt,
er a rnum spyr
inum reginkunnum,
eim er geru ginnregin
og fi fimbululur;
hefir hann best ef hann egir.

81.
A kveldi skal dag leyfa,
konu er brennd er,
mki er reyndur er,
mey er gefin er,
s er yfir kemur,
l er drukki er.

82.
vindi skal vi hggva,
veri sj ra,
myrkri vi man spjalla:
Mrg eru dags augu.
skip skal skriar orka,
en skjld til hlfar,
mki hggs,
en mey til kossa.

83.
Vi eld skal l drekka,
en si skra,
magran mar kaupa,
en mki saurgan,
heima hest feita,
en hund bi.



II. Mansngur

84.
Meyjar orum
skyli manngi tra
n v er kveur kona,
v a hverfanda hveli
voru eim hjrtu skpu,
brig brjst um lagin.

85.
Brestanda boga,
brennanda loga,
gnanda lfi,
galandi krku,
rtanda svni,
rtlausum vii,
vaxanda vogi,
vellanda katli,

86.
Fljganda fleini,
fallandi bru,
si einnttum,
ormi hringlegnum,
brar bemlum
ea brotnu sveri,
bjarnar leiki
ea barni konungs,

87.
Sjkum klfi,
sjlfra rli,
vlu vilmli,
val nfelldum.

88.
Akri rsnum
tri engi maur
n til snemma syni:
Veur rur akri.
en vit syni:
htt er eirra hvort.

89.
Brurbana snum,
tt brautu mti,
hsi hlfbrunnu,
hesti alskjtum:
er jr ntur,
ef einn ftur brotnar.
Veri-t maur svo tryggur
a essu tri llu.

90.
Svo er friur kvenna,
eirra er fltt hyggja,
sem aki j bryddum
si hlum,
teitum, tvevetrum
og s tamur illa,
ea byr um
beiti stjrnlausu,
ea skyli haltur henda
hrein fjalli.

91.
Bert eg n mli,
v a eg bi veit,
brigur er karla hugur konum:
vr fegurst mlum,
er vr flst hyggjum:
a tlir horska hugi.

92.
Fagurt skal mla
og f bja
s er vill fljs st f,
lki leyfa
ins ljsa mans:
S fr er frar.

93.
star firna
skyli engi maur
annan aldregi.
Oft f horskann,
er heimskan n f,
lostfagrir litir.

94.
Eyvitar firna
er maur annan skal,
ess er um margan gengur guma.
Heimska r horskum
gerir hlda sonu
s inn mttki munur.

95.
Hugur einn a veit
er br hjarta nr,
einn er hann sr um sefa.
ng er stt verri
hveim snotrum manni
en sr engu a una.

96.
a eg reynda
er eg reyri sat
og vtta'g mns munar.
Hold og hjarta
var mr in horska mr:
eygi eg hana a heldur hefi'g.

97.
Billings mey
eg fan bejum
slhvta sofa.
Jarls yndi
tti mr ekki vera
nema vi a lk a lifa.

98.
"Auk nr aftni
skaltu, inn, koma,
ef vilt r mla man.
Allt eru skp
nema einir viti
slkan lst saman."

99.
Aftur eg hvarf
og unna ttumst
vsum vilja fr.
Hitt eg huga
a eg hafa mynda
ge hennar allt og gaman.

100.
Svo kom eg nst
a in nta var
vgdrtt ll um vakin,
me brennndum ljsum
og bornum vii:
svo var mr vlstgur of vitaur.

101.
Og nr morgni,
er eg var enn um kominn,
var saldrtt sofin.
Grey eitt eg fann
innar gu konu
bundi bejum .

102.
Mrg er g mr,
ef grva kannar,
hugbrig vi hali.
eg a reynda,
er i rspaka
teyga eg flrir flj.
Hungar hverrar
leitai mr i horska man,
og hafa eg ess vtki vfs.

103.
Heima glaur gumi
og vi gesti reifur,
svinnur skal um sig vera,
minnugur og mlugur,
ef hann vill margfrur vera.
Oft skal gs geta.
Fimbulfambi heitir
s er ftt kann segja:
a er snoturs aal.

104.
Inn aldna jtun eg stta,
n em eg aftur um kominn:
ftt gat eg egjandi ar.
Mrgum orum
mlta eg minn frama
Suttungs slum.

105.
Gunnl mr um gaf
gullnum stli
drykk ins dra mjaar.
Ill igjld
lt eg hana eftir hafa
sns ins heila hugar,
sns ins svra sefa

106.
Rata munn
ltumk rms um f
og um grjt gnaga.
Yfir og undir
stumk jtna vegir,
svo htta eg hfi til.

107.
Vel keypts litar
hefi eg vel noti.
Fs er frum vant.
v a rerir
er n upp kominn
alda v jarar.

108.
Efi er mr
a eg vra enn kominn
jtna grum r,
ef eg Gunnlaar n nyta'g,
innar gu konu,
eirrar er lgumk arm yfir.

109.
Ins hindra dags
gengu hrmursar
Hva rs a fregna
Hva hllu .
A Blverki eir spuru,
ef hann vri me bndum kominn
ea hefi honum Suttungur of si.

110.
Baugei inn
hygg eg a unni hafi.
Hva skal hans tryggum tra?
Suttung svikinn
hann lt sumbli fr
og grtta Gunnlu.



III. Heilri

111.
Ml er a ylja
ular stli
Urarbrunni a.
S eg og aga'g,
s eg og huga'g,
hlydda eg manna ml.
Of rnar heyra eg dma,
n um rum gu
Hva hllu a,
Hva hllu ,
heyra eg segja svo:

112.
Rumk r, Loddffnir,
a r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Ntt rs-at
nema njsn sr

ea leitir r innan t staar.

113.
Rumk r, Loddffnir,
a r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Fjlkunnigri konu
skal-at-tu fami sofa,
svo a hn lyki ig lium.

114.
Hn svo gerir
a gir eigi
ings n jans mls.
Mat vilt-at
n mannskis gaman.
Fer sorgafullur a sofa.

115.
Rumk r, Loddffnir,
a r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Annars konu
teygu r aldregi
eyrarnu a.

116.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
fjalli ea firi,
ef ig fara tir,
fstu a viri vel.

117.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Illan mann
lttu aldregi
hpp a r vita,
v a af illum manni
fr aldregi
gjld ins ga hugar.

118.
Ofarla bta
eg s einum hal
or illrar konu.
Flr tunga
var honum a fjrlagi
og eygi um sanna sk.

119.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur
er munu g ef getur:
Veistu ef vin tt
ann er vel trir,
faru a finna oft.
v a hrsi vex
og hvu grasi
vegur er vtki treur.

120.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Gan mann
teygu r a gamanrnum
og nem lknargaldur mean lifir.

121.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Vin num
ver aldregi
fyrri a flaumslitum.
Sorg etur hjarta,
ef segja n nir
einhverjum allan hug.

122.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemi.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Orum skipta
skalt aldregi
vi svinna apa,

123.
v a af illum manni
mundu aldregi
gs laun um geta.
En gur maur
mun ig gjrva mega
lknfastan a lofi.

124.
Sifjum er blanda,
hver er segja rur
einum allan hug.
Allt er betra
en s brigum a vera.
Er-a s vinur rum
er vilt eitt segir.

125.
Rumk,Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
remur orum senna
skal-at-tu vi r verra mann:
Oft inn betri bilar,
er inn verri vegur.

126.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Sksmiur verir
n skeftismiur,
nema sjlfum r sr.
Skr er skapaur illa
ea skaft s rangt,
er r bls bei.

127.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Hvar er bl kannt,
kve a blvi a
og gef-at num fjndum fri.

128.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Illu feginn
ver aldregi,
en lt r a gu geti.

129.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Upp lta
skal-at-tu orrustu!
- gjalti glkir
vera gumna synir -
sur itt um heilli halir.

130.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Ef vilt r ga konu
kveja a gamanrnum
og f fgnu af,
fgru skaltu heita
og lta fast vera.
Leiist manngi gott, ef getur.

131.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Varan bi eg ig vera
og eigi of varan.
Ver vi l varastur
og vi annars konu
og vi a i rija
a jfar n leiki.

132.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
A hi n hltri
hafu aldregi
gest n ganganda.

133.
Oft vitu gerla
eir er sitja inni fyrir
hvers eir eru kyns er koma.
Er-at maur svo gur
a galli n fylgi,
n svo illur a einugi dugi.

134.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
A hrum ul
hl aldregi.
Oft er gott a er gamlir kvea.
Oft r skrpum belg
skilin or koma
eim er hangir me hm
og skollir me skrm
og vfir me vlmgum.

135.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Gest n geyja
n grind hrekir.
Get voluum vel.

136.
Rammt er a tr,
er ra skal
llum a upploki.
Baug gef,
ea a bija mun
r ls hvers liu.

137.
Rumk r, Loddffnir,
en r nemir.
Njta mundu ef nemur,
r munu g ef getur:
Hvar er l drekkir,
kjs r jarar megin,
v a jr tekur vi ldri,
en eldur vi sttum,
eik vi abbindi,
ax vi fjlkynngi,
hll vi hrgi,
- heiftum skal mna kveja, -
beiti vi bitsttum,
en vi blvi rnar.
Fold skal vi fli taka.



IV. Pslir og rnir

138.
Veit eg a eg hkk
vindgameii
ntur allar nu,
geiri undaur
og gefinn ni,
sjlfur sjlfum mr,
eim meii
er manngi veit
hvers af rtum renn.

139.
Vi hleifi mig sldu
n vi horni-gi.
Nsta eg niur,
nam eg upp rnar,
pandi nam,
fll eg aftur aan.

140.
Fimbullj nu
nam ef af inum frgja syni
Blorns, Bestlu fur.
Og eg drykk of gat
ins dra mjaar,
ausin reri.

141.
nam eg frvast
og frur vera
og vaxa og vel hafast,
or mr af ori
ors leitai,
verk mr af verki
verks leitai.

142.
Rnar munt finna
og rna stafi,
mjg stra stafi,
mjg stinna stafi,
er fi fimbululur
og geru ginnregin
og reist Hroftur rgna.

143.
inn me sum,
en fyr lfum Dinn,
Dvalinn dvergum fyrir,
sviur jtnum fyrir.
Eg reist sjlfur sumar.

144.
Veistu hve rsta skal?
Veistu hve ra skal?
Veistu hve fa skal?
Veistu hve freista skal?
Veistu hve bija skal?
Veistu hve blta skal?
Veistu hve senda skal?
Veistu hve sa skal?

145.
Betra er bei
en s ofblti.
Ey sr til gildis gjf.
Betra er sent
en s ofsi.
Svo undur um reist
fyr ja rk,
ar hann upp um reis,
er hann aftur of kom.



V. Galdur

146.
Lj eg au kann
er kann-at jans kona
og mannskis mgur.
Hjlp heitir eitt,
en a r hjlpa mun
vi skum og sorgum
og stum grvllum.

147.
a kann eg anna
er urfu ta synir,
eir er vilja lknar lifa.

148.
a kann eg hi rija:
ef mr verur rf mikil
hafts vi mna heiftmgu,
eggjar eg deyfi minna andskota,
bta-t eim vopn n velir.

149.
a kann eg i fjra:
ef mr fyrar bera
bnd a bglimum,
svo eg gel
a eg ganga m,
sprettur mr af ftum fjtur,
en af hndum haft.

150.
a kann eg i fimmta:
Ef eg s af fri skotinn
flein fki vaa,
fgur-a hann svo stinnt
a eg stvig-a-g,
ef eg hann sjnum of s'g.


151.
a kann eg i stta:
Ef mig srir egn
rtum rs viar,
og ann hal
er mig heifta kveur,
ann eta mein heldur en mig.

152.
a kann eg i sjunda:
Ef eg s hvan loga
sal um sessmgum,
brennur-at svo breitt,
a eg honum bjargig-a-g.
ann kann eg galdur a gala.

153.
a kann eg i tta,
er llum er
nytsamlegt a nema:
Hvar er hatur vex
me hildings sonum
a m eg bta brtt.

154.
a kann eg i nunda:
Ef mig nauur um stendur
a bjarga fari mnu floti,
vind eg kyrri
vogi
og svfi'g allan s.

155.
a kann eg i tunda:
Ef eg s tnriur
leika lofti ,
eg svo vinn'g
a eir villir fara
sinna heimhama,
sinna heimhuga.

156.
a kann eg i ellefta:
Ef eg skal til orrustu
leia langvini,
und randir eg gel,
en eir me rki fara
heilir hildar til,
heilir hildi fr,
koma eir heilir hvaan.

157.
a kann ef i tlfta:
Ef eg s a tr uppi
vfa virgiln,
svo eg rst
og rnum f'g
a s gengur gumi
og mlir vi mig.

158.
a kann eg i rettnda:
ef eg skal egn ungan
verpa vatni ,
mun-at hann falla,
tt hann flk komi:
hngur-a s halur fyr hjrum.

159.
a kann eg i fjrtnda:
ef eg skal fyra lii
telja tva fyrir,
sa og lfa
eg kann allra skil.
Fr kann snotur svo.

160.
a kann eg i fimmtnda
er gl jrerir
dvergur fyr Dellings dyrum.
Afl gl hann sum,
en lfum frama,
hyggju Hroftat.

161.
a kann eg i sextnda:
Ef eg vil ins svinna mans
hafa ge allt og gaman,
hugi eg hverfi
hvtarmri konu
og sn eg hennar llum sefa.

162.
a kann eg i sautjnda
a mig mun seint firrast
i manunga man.
Lja essa
munu, Loddffnir,
lengi vanur vera.
s r g ef getur,
nt ef nemur,
rf ef iggur.

163.
a kann eg i tjnda,
er eg va kenni'g
mey n manns konu,
- allt er betra
er einn um kann;
a fylgir lja lokum, -
nema eirri einni
er mig armi ver
ea mn systir s.



VI. Ljalok

164.
N eru Hva ml kvein
Hva hllu ,
allrf ta sonum,
rf jtna sonum.
Heill s er kva!
Heill s er kann!
Njti s er nam!
Heilir eir er hlddu!

Flash Voyager
Monday, September 3rd, 2007, 04:59 AM
Good post. Flestir upplifa einhverskonar yndislega og srstaka tilfinningu egar eir lesa slensk lj <- If you're not a native Icelandic speaker but somehow managed to understand that, I'll send you a quarter.

invargR
Monday, September 3rd, 2007, 10:14 AM
Flestir upplifa einhverskonar yndislega og srstaka tilfinningu egar eir lesa slensk lj <- If you're not a native Icelandic speaker but somehow managed to understand that, I'll send you a quarter.
"Most find/think --- when they read an Icelandic song." Best I could do without a dictionary. :(

Hauke Haien
Thursday, May 21st, 2009, 03:15 PM
i8LIfAutY8o