PDA

View Full Version : Vlaamse vluchtelingen



Aragorn
Sunday, October 2nd, 2005, 08:38 PM
In het Van Lochemsbleekpark aan de Hengelose straat in het Overijsselse Enschede staat een monumentje, voorstellende; man met kruiwagen, twee vrouwen met baby en kind. De tekst op het monumentje, vervaardigd door de Vlaams-Nederlandse beeldhouwer Albert Termotte, luidt:

1914-1918
Ter herinnering aan de 600 Vlaamsche vluchtelingen die in Enschede, na de val van Antwerpen in october 1914, zijn ondergebracht en waarvan de laasten naar hunne haarsteden terugkeerden in januari 1918.

Aan de achterzijde staat vermeld: Vliegt de blauwvoet, storm op zee. Bij het uitbreken van de eerste wereldoorlog viel het Duitse keizerrijk op 4 augustus 1914 Belgie binnen. Vanaf dat moment sloegen tienduizenden Belgen op de vlucht naar Nederland. Steeds meer Belgische vluchtelingen trokken in de loop der tijd, vluchtend voor het oprukkende Duitse leger en bang geworden door de berichten over wreedheden begaan door de Duitsers, de Nederlandse grens over. Het grootste aantal werd bereikt na de beschieting en de val van Antwerpen op 10 october 1914, toen het aantal in Nederland verblijvende vluchtelingen werd geschat op 100.000 personen, onder wie zich ook meer dan 40.000 militairen bevonden. De burgervluchtelingen werden met inzet van alle beschikbare middelen over het hele land verspreid en overgedragen aan de zorg van de provinciale vluchtelingen-comites. Het monument zoals eerder beschreven herinnert aan de Vlaamse vluchtelingen die in Enschede voor het merendeel werden opgevangen door de zusters van het Rooms-katholieke Larinksticht. De tekst; vliegt de blauwvoet, storm op zee, komt uit het boek; Kerels van Vlaanderen, van Hendrik Conscience en werd de strijdkreet van een Vlaamse beweging die zich beijverde voor het gebruik van de Nederlandse taal. Nog ieder jaar laat de Belgische ambassadeur in Nederland het Enschedese monumentje controlleren op de staat van onderhoud.

Konrad
Saturday, May 20th, 2006, 07:23 PM
Mijn grootvader langs moeders kant is in Frankrijk (Zuid-Vlaanderen) geboren toen zijn ouders tijdens de eerste Wereldoorlog op de vlucht sloegen. De Franse autoriteiten hadden de vluchtelingen op treinen gezegt waar ze naar vluchtelingenkampen werden gevoerd. Mijn Overgrootvader kende echter Frankrijk goed, daar hij er vaak als seizoenarbeider had gewerkt. Toen hij met hoogzwangere vrouw en kinderen in de trein stapte, liet hij hen aan de andere kant terug uitstappen en kon zo op eigen houtje wegvluchten. Daarmee is hen veel leed gespaard geweest, want integenstelling tot de luxueuse behandeling van de hedendaagse (niet-europese) vluchtelingen, waren de franse vluchtelingenkampen voor de vlamingen een plaats van ellende en honger.